Orixes Celta

Casco celta

Imagen 1 de 12

Casco celta

 

OS M√ĀIS XENU√ćNOS DESCENDENTES DOS CELTAS.

 

Xa o dic√≠an os historiadores e literatos de s√©culos pasados, os xalleiros son os m√°is xenu√≠nos representantes da ascendencia celta. Manuel Murgu√≠a na s√ļa Historia de Galicia describ√≠a a xurisdici√≥n de Xallas como “aquela comarca marcada col poderoso selo daquela p√≥la, a √ļltima, pero non por iso menos nobre, das tribos c√©lticas que acamparon sobre ol solo de Europa”.

Pero agora, un estudo cient√≠fico da Universidade de Zaragoza coa colaboraci√≥n de √Āngel Carracedo, director do departamento anat√≥mico forense do Instituto de Medicina Legal de Santiago e fillo predilecto do municipio, sobre as mutaci√≥ns xen√©ticas, certifica a orixe celta dos xalleiros. Este concl√ļe a enorme incidencia do xene denominado APO B3500 en varios puntos de Galicia e son Santa Comba e a r√≠a da Coru√Īa as zonas onde se d√° un maior n√ļmero de casos, o que achega √≥s veci√Īos de Santa Comba √°s colectividades actuais de Centroeuropa, Gran Breta√Īa e Irlanda, onde se asentaron poboadores celtas e suevos. A investigaci√≥n considera que os actuais poboadores de Xallas comparten unha mutaci√≥n xen√©tica inalterada tras 6.000 anos e que hai caracter√≠sticas endog√°micas como que o xene se d√° en enfermos de hipercolesterolemia familiar e persiste √≥ longo do tempo. Esta unidade xen√©tica cos celtas ref√≥rzase coas evidencias da arqueolox√≠a e a toponimia, a existencia de poboados castrexos, restos de ourivar√≠a e nomes como Arciprestado de C√©ltigos ou Vilar de C√©ltigos e o palpable legado suevo na toponimia como Guldr√≠s, Castriz, Esternande, Armada ou Guisande, ademais, o grupo de xermanismos √© o que deu orixe a m√°is nomes no actual termo municipal de Santa Comba.

CREACION DO MUNICIPIO

Céltigos, Ialles, Alcayaa, Couto de Jallas

Creouse no ano 1836. O sete de xu√Īo dese ano, na sesi√≥n da Deputaci√≥n da Coru√Īa, establ√©cese o Concello de Santa Comba tal e como hoxe o co√Īecemos, coas 17 parroquias, e daquela, con 4.475 habitantes.

No Trienio Liberal, concretamente en 1821, o que hoxe co√Īecemos como Concello de Santa Comba estaba dividido en dous, o de C√≠cere e o de Xallas.

Como xurisdicci√≥n de Xallas xa exist√≠a no s√©culo XVIII e hai moitos indicios que nos permiten situar as orixes hist√≥ricas¬†da fidalgu√≠a local de Santa Comba antes de 1577, polas armas dos Caama√Īo conservadas no Pazo de C√≠cere de arriba, o que significa que a incrustaci√≥n dominical da fidalgu√≠a rural xa era unha realidade no s√©culo XVI.

Documentos de aproximadamente o ano 1209 perm√≠tennos saber que, durante o reinado do monarca Afonso IX, en Xallas exist√≠a un concello dependente do rei xa que este lles daba as s√ļas ordes directamente, que fac√≠a xustiza no seu nome e que contaba cuns alcaldes, Domingo Alegre e Domingo Fern√°ndez, denominados ‚Äúhomes do concello‚ÄĚ.

Ademais, por documentaci√≥n posterior sebemos da existencia dunha vila chamada ‚ÄúIalles (Xallas) d‚ÄôAlcayaa‚ÄĚ, dotada cun alfoz e situada nestas mesmas terras, que permaneceu baixo o dominio arcebispal ata o s√©culo XIX.
No s√©culo XII, cando Xallas non √© unha realidade e C√©ltigos √© a √ļnica referencia posible, crese que San Cristovo de Mall√≥n pod√≠a ser reco√Īecida como San Cristovo de C√©ltigos, xa que √© a √ļnica igrexa consagrada a este patr√≥n. Trala morte do rei Afonso IX, en 1230, estas terras pasaron a denominarse couto do Xallas, como alfoz dunha vila reconvertida √° xurisdicci√≥n se√Īorial rural. Cara a 1373, C√©ltigos xa perdera terreo e desaparece cando a denominaci√≥n de Santa Comba de C√©ltigos se converte en ‚ÄúSan Pedro de Santa Comba do couto de Jallas‚ÄĚ. Ata o ano 1920 a aldea m√°is poboada do municipio era Vilar de C√©ltigos que a√≠nda existe hoxe coa mesma denominaci√≥n. C√©ltigos tam√©n lle d√° nome, na actualidade, √≥ arciprestado.

Foi capital de arciprestado e unha das aldeas m√°is grandes da provincia da Coru√Īa.

O condado de Trast√°mara, que xunto co de Lemos e o de Andrade, foron os m√°is importantes t√≠tulos hereditarios de Galicia, ten a s√ļa orixe nas Terras de Xallas, de a√≠ recibiu o nome de Trast√°mara, √© dicir, m√°is al√° do Tambre (tralo Tambre).

Existen indicadores da presenza de asentamentos humanos nestas terras desde aproximadamente 4.000 anos antes de Cristo, e somos, segundo estudos cient√≠ficos contrastados, os m√°is xenu√≠nos representantes da ascendencia celta, o que achega os veci√Īos de Santa Comba √°s colectividades actuais de Centroeuropa, Gran Breta√Īa e Irlanda, onde se asentaron poboadores celtas e suevos.

Santa Comba forma parte da Terra de Xallas, xunto co concello de Mazaricos. No ano 1834 cando Domingo Font√°n entregaba oficialmente o seu ‚ÄúMapa ou Carta Xeogr√°fica‚ÄĚ √° S√ļa Maxestade a Augusta Ra√≠√Īa Gobernadora Dona Mar√≠a Cristina de Borb√≥n, xa situaba a ‚ÄúComarca de Jallas‚ÄĚ, rodeada pola ‚ÄúTierra de Soneira‚ÄĚ o ‚Äú‚ÄĚValle de Vimianzo‚ÄĚ e o ‚ÄúValle de Barcala, e era a √ļnica que recib√≠a a denominaci√≥n de comarca.

√ď longo da historia e ata chegar √° Santa Comba actual, estas terras cham√°ronse, C√©lticos, Xallas, Couto de Xallas, Ialles d‚Äôalcaya e San Pedro de Santa Comba do Couto de Jallas.

 

Imaxes con descripción.
Ano.
Cortesia de.
Quen aparece.

One comment

  1. erminialopez dice:

    Queria saber quien me mando este email

    Sois de las Cantadeiras de Santa Comba em Buenos Aires?

    Gracias

    herminia

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *